Op safari met MS (deel 1)

Op vakantie gaan is voor iedereen stressvol. Tenminste ik kan mij herinneren dat van toen, lang geleden, toen ik nog gezond was, was op vakantie gaan stressvol. Nu gecombineerd met MS zit je opeens met andere dingen opgescheept en ook die moeten mee op vakantie. Daar, lieve lezers, heeft mijn weekje vooral uit bestaan. De medicatie was geregeld, dat had ik met de neuroloog al besproken, dus daar hoefde ik mij gelukkig niet druk om te maken. Nu hoeven mijn medicijnen niet koud bewaard te worden dus dat is ook een zorgje minder. 

Alleen ik katheteriseer sinds een jaartje. Mijn bekkenbodemspier verkrampt heel snel dus er blijft teveel urine in mijn blaas achter. Wat resulteert in blaasontsteking op blaasontsteking. Na een paar uurtjes op de poli urologie doorgebracht te hebben moest ik eigenlijk gelijk gaan katheteriseren. In het begin vond ik het verschrikkelijk, maar je went eraan en ik durf gelukkig nu overal wel te katheteriseren. Al gaat katheteriseren in het vliegtuig een hele nieuwe ervaring worden. Ik hoop echt dat we niet opeens turbulentie krijgen als ik bezig ben. 

In de wegwerp katheters die ik gebruik zit een laagje gesteriliseerd water en je mag natuurlijk maar 100ml vocht meenemen. Dat zijn ongeveer 8 katheters en dan heb ik voor net  2 dagen genoeg. 

Slik, paniek in mijn hoofd…..

Ik mag wel meer katheters meenemen als handbagage, maar dan heb ik een schriftelijke verklaring van de arts nodig. 

En juist dat heb ik niet voor elkaar gekregen! 

Ik hoop ten eerste dat mijn katheters die in mijn ruimbagage gaan niet bevriezen. Ik hoop dat mijn/onze koffers niet kwijtraken. Misschien ga ik katheters verdelen tussen onze koffers. Mocht 1 van de koffers kwijt raken dan heb ik toch nog wat katheters. Dit zijn wat onzekerheden die ik liever niet had gezien. Mocht het bovenstaande onverhoopt toch gebeuren, tja dan is mijn vakantie toch minder fijn. Dan zit ik heel vaak op een wc, kom ik met een blaasontsteking thuis en heb ik waarschijnlijk na een paar dagen een verkramping in mijn buik, die heel vervelend aanvoelt. 

Laat ik er maar vanuit gaan dat het goed gaat! 

Ook hoop ik dat het goed is gegaan met het aanmelden van mijn rolstoel bij KLM. Denk het wel Ons Kenia (onze touroperator) is hier in gespecialiseerd. Laat ik hier maar vertrouwen in hebben. 

Dan pak ik vrijdagavond een nieuw doosje Baclofen voor mijn zenuwpijn e.d en denk ik, neeeeeeeee!!!!!! Ik heb nog maar 6 doosjes dus paniek in mijn hoofd. Hoe kan ik dit nou niet door hebben gehad. Kijk dit is het vervelende van MS. Ik ben soms het overzicht kwijt en dat geldt dus ook zeker voor dit soort dingen. Ik heb teveel aan mijn hoofd om sommige dingen goed op te merken en dan te handelen. Echt zo vervelend. Maandag eerst de apotheek maar weer bellen. Hopelijk ben ik nog op tijd. Gelukkig heb ik nog wel genoeg van de nep Baclofen, maar die werkt niet zo goed. Ik heb ondertussen de echte Baclofen maar apart gehouden, die neem ik liever mee naar Kenia. Soms ben ik wel een beetje mijn eigen grote vijand. 

Nu is het echt nog een paar dagen. Puck (onze kat) blijft niet alleen thuis, ik heb inwonende oppas voor hem geregeld. Ik hoop dat hij wel een beetje sociaal en gezellig gaat zijn. Met Puck weet je dit helaas nooit. 

Ik hoop dat ik toch wel met voldoende rust in mijn in het vliegtuig kan plaats nemen. 

Zoals jullie aan de titel kunnen zien komen hier meer blogs over, natuurlijk. Ik neem jullie gezellig mee op vakantie. 

Jullie lezen mij snel weer!